دوشنبه ٣١ ارديبهشت ١٣٩٧ فارسي|English|اردو
 
صفحه اصلی|ايران|آلبوم تصاوير ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
Title
iran
عمارت باغ ارم شیراز
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
[عضویت]
NewsletterSignup
نام :   
ایمیل :   
در باب فرهنگ پاکستانی

 منبع : روزنامه جنگ، ۱۳ ماه ژوئیه، ۲۰۱۶ میلادی

 نويسنده : محمد حمید شاهد    ایمیل :

 نوشته شده در تاريخ : 1395/05/20  

در ابتدا واژه کالچر (به معنای فرهنگ) در زبان لاتین محض واژه ایگری کالچر به معنای کشاورزی بود. یعنی زنبور عسل چگونه کندو می سازد. کرم ابریشم چگونه پرورش می یابد. کشاورزی و دامداری به چه نحوی صورت می گیرد. پس از آن مفاهیم فکری، فیزیکی و پرورش وارد این واژه شد. در زبان اردو ثقافت به معنای فرهنگ است و گاهی هم  واژه تهذیب(تمدن) نشانگر آن است. اگر رفتارهای انسان در محدوده جغرافیایی خاص در فرایند زمان را فرهنگ آن بپنداریم، برخی از این سنت ها به بخشی از تمدن مبدل می گردد. بازتاب های فرهنگی همیشه چیزهایی را به سنت ها و تمدن اضافه می کند. به نظر من تمدن و سنت ها هر آن دستخوش تغییر می شود، همان گونه که پوست جدید جایگزین پوست کهنه می شود. بدین صورت نمی توان فرهنگ را از تمدن جدا دانست و حقیقت این است که جامعه ای که از نشانه های تمدن محروم است به هیچ وجه فرهنگ نزد آنان امری مهم قلمداد نمی شود. این مقدمه را به این سبب ارائه کردم که در مقابل من کتاب ویژه ای قرار دارد، کتاب آقای عکسی مفتی با عنوان «فرهنگ پاکستانی».

این کتاب نه بر پایه گفتگوهای فلسفیانه است، و نه خواننده را در اصطلاحات سر در گم می کند، و نه به دنبال نشان دادن وسعت مطالعه نویسنده است، بلکه مستقیم ما را در تجربه خود شریک می کند و آن هم تجربه محض انسانی.

شما می دانید که فرهنگ را با جدا سازی از تجربه انسانی نمی توان شناخت. فرهنگ یا تمدن بدون تجربه عملی انسان امکان پذیر نیست. آقای عکسی مفتی فرهنگ را افتخار ملی می داند و آن را تنها راه مواجهه با توفان های اجتماعی و بحران ها می داند. او در کتاب خود با سلیقه بسیار می نویسد و در لحن او آنچنان تاثیری وجود دارد که به سوی خود متوجه می سازد. در جایی داستان است، در جای دیگر شرح حال خود، در جایی صحبت از شنیده ها است و در این میان مسائل فرهنگی ما مورد بحث قرار می گیرد. فرهنگی که موضوع گفتگوی آقای عکسی است خود به خود نشانه های تمدن را فرا می گیرد. هدف آقای عکسی تشریح این مسئله در قالب آموزشی نیست بلکه درک و حس آن و شناسایی جنبه های عملی آن است. وی این دورنما را در مقابل کنش ها و نشانه های مختلف جامعه قرار داده و به ما عرضه می دارد و ما هم در تجربه های نویسنده شریک می شویم. آقای عکسی مفتی از این امر آشفته است که کسی امری داخلی را از نگاه بیرونی ببیند، به این سبب وی باستان شناسی را سازه ای از علوم بیگانه می داند. نگاه به فرهنگ و سنت های خود با دید غربی را نمی پسندد. به نظر او شناسایی ذات خود از دیدگاه بیگانه عجیب است. او می گوید اعجوبه متعلق به موزه است در حالی که او متعلق به موزه نیست. زمانی که فرهنگ های کهن از بین می روند در موزه ها مزین می گردند. در حالی که در تمدن ما فرهنگ محلی همواره ادامه دارد. نویسنده تاکید می کند در جایی که باستان شناسی به اتمام می رسد، از همان جا فرهنگ عامیانه بوجود می آید. از مشاهدات نویسنده است که می گوید تمدن غرب، فرهنگ عامیانه خود را از دست داده است. در زندگی صنعتی، تجاری آنان سنت های فرهنگی راستین وجود ندارد، به این دلیل آنان به باستان شناسی بسنده می کنند. به گفته نویسنده باختن میراث کهن معضل جامعه غربی است نه جامعه ما. به جای این که فرهنگ را مومیایی کنیم، نیاز به این امر است که آن را بشناسیم و پیوند با آن را مستحکم نماییم و آن را در زندگی مادی شهر نیز گسترش دهیم. به گفته آقای عکسی مفتی فرهنگ عامیانه در اصل نمای فرهنگ پاکستان است. نغمه، رقص، داستان، باورهای مردمی، کٌشتی، نیزه بازی، هنرهای دستی، عقاید، جشن، سوگواری، پایکوبی درویشان، بسنت، نوروز، نغمه های چوپانان و تمام رسومات زندگی وامدار زندگی روستایی است. کسی که در شهر زندگی می کند به دلیل مشکلات اقتصادی از این امور جدا می شود ولی می خواهد همچون کودکی که از مادر خود دور گشته اما به عقب نگاه می کند تا وجود مادر را به یاد داشه باشد، رفتار کند.

 

آقای عکسی در بیان فرهنگ پاکستانی با دیدگاه آقایان اشفاق احمد و اعتزاز احسن اختلاف نظر دارد. در بحث شناخت فرهنگی این دو نویسنده محض به دو جنبه اسلامی و جغرافیایی به صورت جداگانه پرداخته اند. به نظر آقای عکسی این دو دیدگاه از این لحاظ قابل اعتنا نیست که یک دیدگاه فقط فقط به زمین پیوند خورده است و دیگری در گنبد آسمان قرار گرفته است. آقای عکسی تا بدان جا می پذیرد که جغرافی برای ملت لازم است و مسلما تصور ملت در معیت جغرافی ممکن است. لیکن وی می گوید محض جغرافی، ملیت را بوجود نمی آورد. همچنان وی عقاید مذهبی را نیز تا حدی سودمند می داند. لیکن انسان عادی فقط بر پایه عقاید زندگی به سر نمی کند بلکه به همراه خاندان، جامعه و یا گروه خود زندگی می کند. در این کتاب وی موضوعات «موهن جو دارو و مکه»، «معضل هویت»، «فرهنگ عامیانه و اسلام»، «اسلام در شبه قاره»، «داستان های بابا»، «شن های پشتون و اسلام»، «ولی پشتون و شریعت اسلامی» و «پاکستان خواب و حقیقت» را در چشم اندازی گسترده و ژرف مورد بررسی قرار داده است. آقای عکسی مفتی نقش زبان، عقاید، مناطق، جریان ها در زمان خاص، اقتصاد، اولویت های قدرت های جهانی و سنت های پیوسته پاکستان را به صورت مفصل در تشکیل فرهنگ پاکستان بیان می کند و هم به نقاط ضعف آن نیز اشاره می کند. برای نمونه در باب مذهب وی از نمادهای فرهنگ اسلامی حمایت می کند و مذهب را نیز بخشی از فرهنگ می داند لیکن تفسیرهای سیاسی و عشایری اسلام را رد می کند و می گوید که گروهی آموزه هایی را در امتداد مذهب بوجود آورده اند و تبعیض بر پایه جنسیت، قتل در پوشش ناموس، ستم به اقلیت ها و جدال های فرقه ای را در مذهب گنجانده اند. در صفحات آخر کتاب آقای عکسی مفتی می گوید زمانی که فضای فرهنگی آلوده می شود، هیچ چیز درست کار نمی کند. در مذهب آمیزش بوجود می آید جامعه دچار خشونت می شود. آقای عکسی مفتی در این کتاب با دلسوزی بسیار برای جلوگیری از افراط گرایی و تمایل به فرایند نوآوری خواستار پیوند با فرهنگ محلی می شود و همگان را به احترام به فرهنگ های بومی دیگر تشویق می کند. به نظر من این کتاب آقای عکسی مفتی لایه های بسیاری از اندیشه ما را می زداید و می توان بر پایه این کتاب این مباحث را دوام بخشید. لیکن این پرسش مهمی است که آیا در اولویت های ملی ما فرهنگ پاکستانی وجود دارد؟

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
banners
امام رضا

The Islamic Schools

سايت امام خميني(رہ)

حضرت آيت‏اللَّه خامنه‏اي رهبر معظم انقلاب اسلامي

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي

دكتر حسن روحانی رييس جمهور

کتابخانه دیحیتال سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی

آغاز صد و شصت و هفتمین دوره آموزش زبان فارسی

بنیاد سعدی  (آموزش زبان فارسی درجهان) Saadi Foundation

سازمان ايران گردي وجهان گردي ايران

سايت شهيد مطهري

ايرانيان خارج از کشور

IRIB

IRNA

دانشگاه کراچي

Hamdard University Karachi

اخبار بزبان اردو

مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی

کانال هاي تلويزيوني پاکستان

Dictionary

دانشگاہ المصطفی

kanoon
vote
نظرسنجي غير فعال مي باشد
UsersStats
Visitorsofpage: 566
Visitorsofday : 161
Visitorsofpage : 719643
Onlinevisitors : 2
PageLoad : 1.5000

صفحه اصلی|ايران|فارسي|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت